Strona główna » DOGadaj się » Psie sporty
Fascynujące sporty kynologiczne
Czy mogą wyjść z cienia?
Jeśli tu zajrzałeś, pewnie masz, psa, planujesz go mieć lub interesujesz się nimi, a na pewno jesteś pod ich wrażeniem. Wiesz na pewno co to sport, może nawet go uprawiasz lub uprawiałeś. Co jednak wspólnego mają pies i sport? Badania pokazują, że statystyczny Polak nie zna pojęcia „psie sporty”. Nawet wśród właścicieli czworonogów świadomość istnienia sportów, które można uprawiać z psem jest śladowa. A przecież tysiące psów w naszym kraju trenuje systematycznie, setki z nich regularnie uczestniczy w zawodach.
Jeśli tu zajrzałeś, pewnie masz, psa, planujesz go mieć lub interesujesz się nimi, a na pewno jesteś pod ich wrażeniem. Wiesz na pewno co to sport, może nawet go uprawiasz lub uprawiałeś. Co jednak wspólnego mają pies i sport? Badania pokazują, że statystyczny Polak nie zna pojęcia „psie sporty”. Nawet wśród właścicieli czworonogów świadomość istnienia sportów, które można uprawiać z psem jest śladowa. A przecież tysiące psów w naszym kraju trenuje systematycznie, setki z nich regularnie uczestniczy w zawodach.
Przedstawiliśmy wybrane subiektywnie trzy przykłady sportów kynologicznych. Jest ich oczywiście znacznie, znacznie więcej, wymieńmy choćby psie zaprzęgi, coursing, obedience, IPO, taniec z psem, dog diving, canicross, skijoring, mondioring. Wyświechtane powiedzenie „każdy znajdzie coś dla siebie” jest tutaj jednak jak najbardziej na miejscu.
Pasterz, pies, zbite w stado owce i przepastna łąka. Charakterystyczna, obniżona sylwetka psa skradającego się powoli do zwierząt, dźwięk gwizdka pasterskiego i pełna napięcia atmosfera. Tutaj nie ma „ognia” flyballowego, czy emocji znanych z agility, luzu i funu charakterystycznego dla dogfrisbee. Tutaj, podobnie jak w filharmonii, brawa są dozwolone dopiero po dokończeniu prezentacji dzieła. Choć czasem, podobnie jak podczas najpiękniejszego koncertu, ręce same składają się do oklasków.
We flyballu rywalizują ze sobą prawdziwe drużyny o ściśle określonej strukturze. W skład każdej wchodzą: cztery psy biegające w sztafecie, ich przewodnicy, ładowacz, coach, dwa psy rezerwowe. Wszyscy pracują jak tryby w zegarze. Jedno zawahanie, jeden błąd i cała maszyna się zatrzymuje, a wygrywa przeciwnik na drugim torze.
Agility, to najpopularniejszy psi sport. Tor przeszkód, pies i człowiek. Pomiędzy psem, a człowiekiem jest rozciągnięta niewidzialna nić porozumienia. Pies czyta gesty, ułożenie ciała, ruch człowieka, interpretuje jego głos. W pełnej prędkości, przy pełnym wzajemnym zaufaniu. Od pierwszej do ostatniej przeszkody w pełnej koncentracji. Chwila zachwiania tego porozumienia może kosztować bardzo wiele, nawet spadek na dno rankingu. Płynny, pewny przebieg, świetny styl, doskonałe prowadzenie, mogą oznaczać znakomity rezultat i podziw konkurentów. W sporcie tym początki są dość łatwe. Pokonanie przez psa stacjonaty, popularnej „hopki”, nawet tunelu, są powszechnie sukcesami już pierwszego treningu. Inne przeszkody są większym wyzwaniem, ale ich opanowanie z osobna zwykle nie nastręcza trudności. Pierwsze kłopoty pojawiają się, gdy rozpoczynamy pracę z sekwencjami przeszkód. Kolejne, gdy pokonujemy cały tor.
![]() Ostatnio dodane wątki
Ostatnio aktywne wątki
|
![]() Najnowsze wpisy
Ostatnio komentowane30.04.2012, 16:43
Wysoki ma wyskok... Moja Inka ma też wysoki... tylko szkoda, że jest malutka. Ile razy byliście
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||












