Gdy po raz pierwszy chcesz je rzucić psu talerzyk, wynik Twojej intuicyjnej próby najczęściej przypomina backhand. Rzut ten świetnie sprawdza się w konkurencjach dystansowych (Long Distance, Toss & Fetch), jednak dla każdego, kto kiedykolwiek próbował freestyle’u nie będzie niczym zaskakującym, że tam rządzi FLOATER. Jest to tak ważny rzut, że zalecamy właśnie od niego zaczynać przygodę z dogfrisbee. Rzut ten można i trzeba ćwiczyć samemu, nie potrzeba do tego nawet wychodzić na dwór!

	Każdy z nas niósł kiedyś z kuchni do jadalni talerz z jedzeniem. Trzymaliśmy go pewnie, ale tez delikatnie.
	.Dokładnie taki sam jest chwyt do floatera. Jedynie talerzyk będzie tutaj odwrócony do góry dnem
	W takim chwycie trzymamy talerzyk przed sobą na poziomie brzucha i podrzucamy go pionowo w górę, w momencie wyrzutu prostując palce reki, równocześnie unosząc kciuk.
	Talerzyk wznosi się w górę po czym opada, jednocześnie obracając się wokół własnej osi.W tej technice spin, czyli ruch wirowy powinien być bardzo delikatny. Kładziemy nacisk na precyzję, czyli staramy się, by talerzyk: •    Wznosił się nie wyżej niż poziom naszych oczu •    Wracał po tym samym pionowym torze do naszej dłoni •    Nie trzepotał jak liść na wietrze, a stabilnie obracał się w jednej płaszczyźnie •    Wirował w płaszczyźnie równoległej do powierzchni ziemi. Floater należy dopracować samemu, najlepiej raz prawą raz lewą ręką, świetnie można go wyćwiczyć podczas oglądania telewizji!