SUPEROPEN, to sportowe dogfrisbee w stylu wolnym dla zaawansowanych.

SUPEROPEN ma w nazwie sugestię otwartości, czyli teoretycznie jest to konkurencja dostępna dla wszystkich. W praktyce jednak jest to najbardziej prestiżowa kategoria freestyle’owego dogfrisbee w której ścierają się najlepsi. Tutaj spotykają się najbardziej utytułowani zawodnicy ze swoimi legendarnymi psami oraz ci, którzy chcą tych pierwszych z piedestału zrzucić.

Wszyscy oni prześcigają się w najbardziej wyszukanych trikach, zapierających dech w piersiach sekwencjach, tryskają pomysłami zabiegając o owacje i serca publiczności, uznanie (najlepiej poświadczone wysoką punktacją) sędziów, w końcu podziw z nutą sportowej zazdrości u konkurentów.

Czy jest to dobre miejsce na debiut? 

Najgorsze. Jeśli Ty i Twój pies nie jesteście geniuszami, którzy ciężko pracując ukrywali się ze swoim talentem przed światem, najpewniej poczujecie na własnej skórze trafność powiedzenia, że “nie należy kopać się z koniem”. W polskim dogfrisbee był jeden przypadek podium w debiucie w Superopen, ale był to zbieg dwóch okoliczności - z jednej strony bardzo zróżnicowanego poziomu ówczesnych (2007 - drugi rok DCDC) występów, z drugiej niewątpliwego talentu debiutantów o których mowa. Prawidłowa ścieżka kariery w dogfrisbee powinna zacząć się w PRO TOSS & FETCH. Tam nabywa się doświadczenia, wymagane jest dobre porozumienie z psem, wytrenowanie psa i dobre umiejętności rzutowe. Dobry TOSS & FETCH jest podstawą i warunkiem “sine qua non” przyszłych sukcesów w konkurencjach freestyle’owych. 

 

W SUPEROPEN pokażcie się, gdy stwierdzisz, że dogfrisbee zaczynasz traktować sportowo, regularnie zdobywacie minimum kilkanaście punktów w Toss & Fetch, świetnie Wam idzie w Starters, macie opanowane z psem interesujące (również autorskie!) sekwencje trików, efektownych, bezpiecznych, płynnie wykonywanych.  

 

Musisz mieć dokument potwierdzający, że Twój pies jest zaszczepiony i szczepienie jest ważne (termin).

Jeśli jesteś osobą niepełnoletnią, musisz mieć pisemną zgodę rodziców na udział w zawodach DCDC.

Bądź przygotowany na płatność (symboliczną na DCDC - 20 zł)

Zabierz ze sobą koniecznie muzykę na dysku CD, która będzie odtwarzana podczas Waszego występu. Najlepszy format nagrania, to CD Audio. Na DCDC akceptujemy też niektóre inne pliki dźwiękowe, np. mp3 (na innych zawodach raczej na to nie licz).

 

Na tym poziomie nikomu nie trzeba już dawać rad w rodzaju “Spójrz w regulamin, zwróć uwagę za co będziecie oceniani”. Zawodnicy występujący w konkurencjach freestyle’owych USDDN otrzymują szczegółowe oceny sędziowskie, które powinny być przeanalizowane, a wnioski wyciągniete. Czasami trudno nam się pogodzić z surowością sędziów, ale “tak Cię piszą jak Cię widzą!”.Wszyscy wiemy, że jesteśmy oceniani wszechstronnie - subiektywnie (Człowiek, Pies, Zespół) i obiektywnie (Efektywność chwytania dysków). Każda z nich jest tak samo ważna każda z nich powinna być potraktowana jako potencjalna 10 punktowa zdobycz! Jeśli więc na ostatnich zawodach otrzymałeś 2.35 za Overs, a 1.50 za Field Presentation,  nie obrażaj się na sędziego, tylko następnym razem bądź bardziej aktywny, prezentuj klasę swojego psa w różnych punktach pola startowego. Jeśli skoncentrujesz się na dopracowaniu podkategorii “overs” możesz  poprawić się o 0,15 punktu, dzięki poprawie Field Presentation, (co jest znacznie łatwiejsze) zarobisz we freestyle prawie jeden punkt, czyli prawie 3 punkty w końcowym rankingu! Przy wyrównanej stawce może to dać awans o kilka miejsc! Ustawiczne samodoskonalenie,  to recepta  awans w dogfrisbiarskiej hierarchii. Przygotowując występ udoskonalaj to, z czego słyniecie i z czego jesteście dumni, ale najwięcej pracy włóż w to, co jest Waszą słabszą stroną. Dopracowanie wszystkich elementów w poszczególnych podkategoriach “wywinduje” Was w rankingu i wywoła aplauz widzów.

Znajdź właściwy balans pomiędzy trudnością układu a skutecznością chwytania rzutów. Jeśli postawisz zbyt wysokie wymagania i sobie, i psu kosztem efektywności, nie uzyskasz zamierzonego efektu punktowego ani uznania publiczności. 

Kategorie Team, Canine, Player są subiektywnie oceniane przez sędziów, a niektórzy słyną z surowości i nawet najlepsi zawodnicy otrzymują u nich noty dalekie od ideału, od maksymalnych 10 punktów. Jaki z tego wniosek? Taki, że większego znaczenia nabierają kategorie oceniane “obiektywnie” - Execution oraz Toss & Fetch.

Policzmy. W Execution możesz zdobyć 10 punktów w rundzie, a są ich dwie, czyli 20 punktów. W ocenie końcowej punkty uzyskane we Freestyle mnoży się przez 1,5, mamy zatem 30 punktów i dodaje się punkty z Toss & Fetch (maksymalnie 22,5). 52,5 punktu jest zatem tylko i wyłącznie w Twoich rękach i łapach Twojego psa i sędziom nic to tego! (nie mówimy tutaj o pomyłkach, bo te zawsze mogą się zdarzyć). To więcej niż jedna trzecia wszystkich możliwych do zdobycia punktów w SUPEROPEN!

Od dzisiaj zatem pełna koncentracja na Toss & Fetch (zachęcam do przeczytania artykułu KONKURENCJE DCDC - PRO TOSS & FETCH) i Execution (cel każdego występu - 100% chwytów)! To fundamenty na których oprzecie Wasz talent. Jeśli o to nie zadbasz, jedyną Twoją satysfakcją będzie to, że w ostatniej rundzie awansowałeś z miejsca np 12 na 7. 

 

Powszechnym sposobem przygotowania układu jest rozbicie go na sekwencje. Do dyspozycji macie 120 sekund. Metod wypełnienia tego czasu jest wiele. Najgorsza z nich, to improwizacja, więc zostawmy ją na boku.

Drugi sposób, to mozolne przygotowanie listy ruchów, trików, rzutów, technik, które niczym oczka utworzą łańcuch zdarzeń o długości 120 sekund. Wygląda to logicznie, musiałby stać się jednak cud, by któreś z tych oczek pękło. Wiemy wszyscy ile warty jest wtedy taki łańcuch. W praktyce, jeśli jeden z trików nie uda się, de facto unicestwia wykonanie całego pozostałego do realizacji planu.

Trzecim sposobem jest budowa układu z sekwencji trików. Przygotowujemy 3-5 odrębnych sekwencji o czasie trwania od 20 - 40 sekund i przygotowujemy je oddzielnie, jako zamkniętą całości. Co się stanie, gdy jakiś nieudany trik zaburzy nam jedną z nich? Niewiele! Możemy śmiało zrealizować pozostałe, ponieważ one nie zostały dotknięte tym problemem!  

 

Przygotowanie występu nie kończy się na placu treningowym. Teamy, które odnoszą sukcesy na największych imprezach dopracowują swoją formę uczestnicząc w zawodach. Jeśli zatem planujesz szczyt formy np. na Finał DCDC, czy Mistrzostwa Europy sprawdź się przedtem kilka razy na innych imprezach. 

 

W SUPEROPEN występują zawodnicy doświadczeni, którzy wiedzą, że bezpieczeństwo psa jest najwyższym z priorytetów. Jeśli w którymś z trików pies wylądował niepewnie, z trudem, nigdy nie powtarzaj tej techniki. Sędziowie słusznie odczytają to jako świadome narażanie psa na niebezpieczeństwo.

Jeśli jakiś trik nie udał się, a bardzo Ci zależy by go wykonać, spróbuj jeszcze raz, ale w innej części układu. Jeśli nieudany trik powtarzasz 3-4 razy pod rząd, odbiór będzie jednoznaczny - nie umiecie tego!

Nigdy nie wychodź na pole startowe z zamiarem udowodnienia komuś lub sobie czegokolwiek, poprawić się o kilka miejsc w rankingu. To zawsze usztywnia, a brak luzu jest demaskowany przez frisbee natychmiast. Nie lata tam, gdzie byśmy chcieli! Luz, uśmiech, dobra zabawa nie pozwolą świetnemu teamowi stracić pozycji i szansy na sukces.  

Nie przynoś muzyki innej niż tylko takiej, która nadaje się do słuchania rodzinnego.
 

Na zawodach DCDC sa dostępne dyski Wham-O Fastback z logo Sponsora, firmy Purina Dog Chow. We freestyle możesz używać dowolnych dysków z listy USDDN, można wyjść na pole startowe maksymalnie z 10 dyskami (byleby były one jednego rodzaju). Występując używaj tych dysków jakimi przygotowywałeś się do zawodów, jeśli zaskoczysz psa inną trajektorią lotu, może mieć z tym kłopoty. W Toss & Fetch używaj wyłącznie dysków nowych, te nadgryzione zębem czasu lub Twojego psa oddaj do regeneracji lub wyrzuć. 

 

Wiesz już, że DCDC jest rozgrywane w parkach publicznych, gdzie podłoże bywa dalekie od doskonałości. Dogfrisbee jednak właśnie w parku czuje się najlepiej, tam przecież chodzimy z naszymi psami na spacery! W parkach też nasze psy budzą największy podziw publiczności i tego też doświadczyłeś. Wymiary pola, to około 27 metrów szerokości o 54 metry długości, do tego dochodzą jeszcze strefy bezpieczeństwa. Przypominam - 27 x 54, a nie 15 x 15.  Do Waszej dyspozycji jest 1500 metrów kwadratowych, a nie 200! Warto o tym pamiętać i wykorzystać to dobrodziejstwo. Na polu startowym są namalowane linie, które mają znaczenie w Pro Toss & Fetch, a we Freestyle, wydawałoby się, nie. Nie do końca jednak. Niektórzy doświadczeni freestylerzy dbają, by fragmenty ich występu miały swoją akcję w każdej z wyznaczonych stref. Sędzia oceniający wykorzystanie pola z chęcią postawi im wtedy wysoką notę w odpowiedniej rubryce!

 

Konkurencja SUPEROPEN składa się z dwóch rund Freestyle i jej rundy Toss & Fetch. 

Na DCDC pierwszego dnia rozgrywamy zwyczajowo pierwszą rundę Freestyle oraz Toss & Fetch. Dzieje się to w sobotę po południu, gdy spodziewamy się apogeum zainteresowania publiczności. Zwykle też po dziesiątym występującym freestyle’owcu przeplatamy kolejne występy rundą Toss & Fetch do SUPEROPEN. Oznacza to, że pomiędzy freestyle a Toss & Fetch, jest około 45-50 minut na regenerację. Dobrze przygotowanemu psa w zupełności to wystarczy i z chęcią wejdzie na pole startowe by kilkakrotnie zaaportować. Kolejność w sobotnich rundach SUPEROPEN jest odwrotna do kolejności zgłoszeń - lista jest ogłaszana przed zawodami oraz udostępniana w namiocie uczestników. Wszelkie modyfikacje listy są komunikowane przez spikerów.

Organizatorzy, widzowie i zawodnicy będą Ci wdzięczni za podchodzenie na start punktualnie - oczekiwanie na zawodnika daje wrażenie bałaganu i nieciągłości ale przede wszystkim stresuje samego występującego. 

Co dzieje się dalej? Z wyników rundy Freestyleowej (FR) i Toss & Fetch (TF) przygotowujemy ranking pomocniczy, w którym każdy z teamów będzie miał ocenę punktową wyliczoną według wzoru 1,5 * FR + TF. Ranking “stawiamy na głowie”, drukujemy i zawieszamy na tablicy wyników. Ten  (anty)ranking to kolejność startowa przed finałową rundą Toss & Fetch. Przypominam, kolejność startowa “stoi na głowie”, jeśli jesteś na końcu stawki, to masz powód do dumy, oznacza to, że nazajutrz będziesz bronić prowadzenia! Jeśli zaczynasz, nie przejmuj się, jutro też jest dzień i możesz wystąpić bez obciążeń!

W niedzielę jest rozgrywana finałowa runda freestyle, a stawka SUPEROPEN startuje w dwóch turach W pierwszej części dnia teamy, które miały po sobocie miejsca od ostatniego do 11., natomiast około godziny 14-15 pierwsza dziesiątka prezentuje się ku uciesze najliczniejszej publiczności w bloku znanym na DCDC jako TOP 10. Wyniki w SUPEROPEN są utrzymywane w tajemnicy (jako jedyne spośród konkurencji DCDC) i ogłaszane dopiero podczas rozdania nagród.

Zwyczajowo przyznawane są nagrody za pierwsze, drugie i trzecie miejsce, siedem teamów uzyskuje nominację do Finału w Warszawie oraz ogłaszany jest zdobywca pucharu za najwyżej oceniony freestyle. 

UWAGA!

Począwszy od zawodów w Chorzowie 2012 puchar za najlepszy freestyle będzie przyznawany na innych zasadach - w walce bezpośredniej, tzw. “Frisbatelce” (Frisbattle)!!!

FRISBATELKA - krótkie wyjaśnienie.

Pomysł został podejrzany w środowiskach hiphopowych. Po ostatniej rundzie będzie jasne, kto miał najlepszy freestyle w oczach sędziów. By zdobyć puchar, team z najwyższą oceną (Team A) będzie musiał obronić swoją pozycję “wyzywając” team (Team B), który miał drugi najwyższy wynik, do FRISBATELKI.

FRISBATELKA jest ostatnim akcentem zawodów i odbywa się po rozdaniu nagród (oczywiście z wyjątkiem pucharu za najlepszy Freestyle).

 Na placu pozostają tylko dwa teamy, które będą występować na zmianę w trzech rundach: 

1 runda: Team B (30 sekund) - Team A (30 sekund) - 

2 runda: Team B (30 sekund) - Team A - (30 sekund)

3 runda: Team B (30 sekund) - Team A - (30 sekund)

Bezpośrednio po sobie, bez przerw cała frisbatelka trwa 3 minuty. 

Sędziowie (trójka sędziów) oceniają wynik każdej rundy na zasadach znanych z walk bokserskich - zwycięzca rundy 10 punktów, przegrany 9 punktów.

Punkty są następnie sumowane i ogłaszany zwycięzca. Jeśli we Frisbatelce zostanie ogłoszony remis, puchar zdobywa Team A, czyli ten, który miał najwyżej oceniony Freestyle!

 

SUPEROPEN na DCDC wygrywa team, który uzyskał najwyższą sumę punktów według wzoru 1,5*(FR1 + FR2) + TF, czyli suma rezultatów z rund freestyleowej przemnożona przez 1,5 plus punkty zdobyte w Toss & Fetch.
 

To proste (jak mawia Shaun Hirai).

10 punktów za idealną pracę psa (Canine)

10 punktów za idealną pracę przewodnika (Player)

10 punktów za doskonale ocenione (cztery najlepsze) elementy w kategorii (Team)

10 punktów za 100% chwyconych przez psa rzutów na Freestyle (Execution) oraz..

22,5 punktu, za  chwycenie przez psa co najmniej 5 Twoich rzutów w Toss & Fetch. Wszystkich w wyskoku i za linią 40 jadrów (36 metrów)

 

Jaka jest zatem teoretycznie maksymalna punktacja w konkurencji?

Za Freestyle 1,5 x (40+40) punktów, za Toss & Fetch 22,5., czyli razem... 142.5 pkt!

To nota marzeń, która chyba jeszcze nigdy nie padła.

W SUPEROPEN rozpiętość wyników jest bardzo duża, ale czołówka zwykle osiąga rezultaty wyższe niż 120 punktów.