Uwielbiamy freestyle, płynne sekwencje trików, harmonię ruchów, piękne wykończone ewolucje. Podziwiamy najlepszych, dopingujemy im, mamy wielkie nadzieje. Aż tu nagle przychodzi Toss & Fetch…

Zawody...Nasz faworyt właśnie rzuca. Pierwszy dysk w ziemię, drugi krzywo, trzeci uff, ledwo, ledwo złapany za 3 punkty, czwarty leciiiii - 4,5 punktu,  wszyscy odzyskują nadzieję, następny dysk w publiczność, jęk zawodu.., a sędzia time keeper nieubłaganie krzyczy „time!!”. 7,5 pkt. Co to oznacza? Oznacza to koniec nadziei na ścisłą czołówkę.
Bez wyniku w okolicach 20-22,5 punktu w praktyce należy zapomnieć o podium na zawodach w Europie, a w Finale Światowym USDDN o pierwszej piętnastce. Możemy płakać i złościć się, krzyczeć że minidistance jest niepotrzebny, ale jest to CZĘŚĆ GRY. I to w każdej z liczących się organizacji dogfrisbee. Może zatem zamiast pomstować, po prostu trzeba…. nauczyć się rzucać, choćby tak jak robi to Bartek??
 ;
Oto kilka rad:
Jeśli marzysz o sukcesach w dogfrisbee musisz pewnie trafiać z ogromną konsekwencją tuż za linię 40 jardów. Jeśli tego nie potrafisz, a jedynie czasem zdarza ci się to, ustaw sobie pachołek - znacznik na trzydziestym jardzie, weź wszystkie swoje dyski i staraj się jak najmniejszym wysiłkiem, jak najpłynniejszym ruchem dorzucić jak najbliżej pachołka.
Do tych ćwiczeń używaj wyłącznie dysków nowych, wszystkie powinny być tego samego rodzaju. Używaj tylko tych typów dysków, których potem będziesz używał na zawodach.  Inaczej lata Hero Xtra, inaczej Fastback inaczej Competition Standard. Dlaczego nowych? Dysk zmaltretowany przez psa na dalekich dystansach skręca i pikuje jak samolot kamikadze. W czasie swojej rundy możesz korygować kąt wypuszczenia dysku w zależności od stopnia zniszczeń, ale może też przyjść jest moment w którym dysk należy wymienić na nowy.
Naucz się reagować na stopień zawilgocenia dysku. Na początku dysk jest suchy. Potem pies dodaje nam ślinowego smarowania i dysk może wyśliznąć się przy rzucie. Może też spaść deszcz w czasie zawodów (patrz ostatnie Mistrzostwa Europy). Bardzo dobrze spisują się w takich warunkach Hero Xtra, które mają jakby nagumowaną nawierzchnię. Jednak nawet fastbackiem czy CS-em można skutecznie rzucać lekko korygując ustawienie ręki w miarę jak poślizg staje się wyczuwalny. Zadbaj o naprawdę duży spin – lot jest długi  - duży spin to stabilny równoległy do powierzchni ziemi dysk podczas całego lotu. Naucz się wypuszczać talerzyk tak, by jego nos nie był zbytnio skierowany w górę. Rzucaj pod różnymi kątami względem wiatru i ucz rekę pod jakim kątem wypuszczać dysk by doleciał do pachołka i powolutku spadał w jego okolicach.
Stopniowo, przesuwając o jeden krok, dojdź z pachołkiem do 40 jarda. Zdziwisz się, jak łatwo, bez wysiłku osiągasz taką odległość już po kilku, kilkunastu porządnych treningach. Gdy twoje dyski będą już lądowały 10/10 za pachołkiem, zaproś do ćwiczeń psa. Będzie Ci bardzo wdzięczny!
Potem dołóż tylko do zdobytych 22,5 punktów swój niepowtarzalny freestyle i rób kolejne miejsce na półce z pucharami!!!